گفت و گو با نایب رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی تهران

مهم ترین آسیب بهره مالکانه بالا

نایب رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی تهران معتقد است باید بهره مالکانه باید نسبت به ظرفیت، درآمد و سرمایه گذاری صورت گرفته در معدن تعیین شود.

به گزارش صدای اقتصاد بحث میزان دریافت بهره مالکانه از معادن کشور در هفته ها و ماه گذشته به یکی از مباحث مهم معدنی در کشور تبدیل شد و اختلاف های آشکاری را بین فعالان بخش معدن و دولت و مجلس به عنوان نهاد قانونگذار به وجود آورد. اختلاف از آن جایی شروع شد که در لایحه بودجه موضوع دریافت بهره مالکانه از تمام معادن کشور طرح شد و در کمیسیون تلفیق مجلس عدد ۲۵ درصد برای میزان آن تعیین شد؛ عددی که بسیاری از فعالان معدنی به آن اعتراض دارند، با فریال مستوفی از فعالان بخش معدن، نایب رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی تهران و یکی از برندگان انتخابات اتاق تهران در بخش معدن در این باره گفت و گو کرده ایم:

شاهد به وجد آمدن اختلافات بین دولت و فعالان بخش معدن بر سر دریافت بهره مالکانه هستیم، دلیل این اختلاف چیست؟

بهره مالکانه، بهره ای است که دولت از معدن داران می گیرد اما باید به این نکته توجه شود که به دلیل اینکه معادن نیاز به سرمایه گذاری بالایی دارند، باید توجیح اقتصادی داشته باشد و دراین شرایط باید دولت بهره مالکانه را طوری تعیین کند که توجیح اقتصادی طرح های معدنی از بین نرود، موضوعی که هم اکنون فعالان بخش معدن به آن اعتراض دارند همین است. در نظر داشته باشید که در تمام دنیا معدن یکی از چهار بخش اصلی برای توسعه کشور است که در کنار صنعت، کشاورزی و خدمات جای می گیرد و موتور تحرک اقتصادی کشورهاست و بخش مهمی از تولید ناخالص ملی را تشکیل می دهد، باتوجه به این جایگاه و نقش در تمام کشورها دولت ها از سرمایه گذاری و بهره برداری از معادن و کارهای معدنی حمایت ویژه می کنند اما متاسفانه در ایران این نگاه وجود ندارد؛ دولت باید در نظر داشته باشد که وقتی کسی در معدنی سرمایه گذاری می کند تا زمانی که هنوز درآمدهای معدن به نقطه دخل و خرج نرسیده و معدن هنوز به سود دهی نرسیده گرفتن بهره مالکانه و… درست نیست، باید به معدن کاران فرصت داده شود، آیا در این شرایط گرفتن ۲۵ درصد به عنوان بهره مالکانه درست است؟

شما به عنوان یک فعال بخش معدنی و کسی که سال هاست در این حوزه فعالیت می کنید و مدیریت معادن را بهره عهده داشته اید؛ چه عددی و میزانی را برای بهره مالکانه مناسب می دانید؟

به نظرم نمی توان و نباید عددی را مشخص داد و تعیین کرد بلکه این عدد از یک معدن به معدن دیگر باید متفاوت باشد؛ البته من با کلیات گرفتن بهره مالکانه مشکلی ندارم زیرا قبول دارم که معدن یک نعمت خدا دادی و ثروت ملی است و وقتی فردی از آن استفاده می کند باید یک بهره مالکانه ای به دولت که مالک کلی است پرداخت کند اما باید میزان آن به روشی تعیین شود که آن معدن مثل هر طرح دیگری توجیح اقتصادی داشته باشد.

فکر می کنید در تعیین میزان بهره مالکانه چه معیارها و ملاک هایی باید در نظر گرفته شود؟

باید میزان بهره مالکانه از هر معدن نسبت به ظرفیت، درآمد و هزینه سرمایه گذاری صورت گرفته باشد. باتوجه به این موضوعات دولت باید به یک فرمول برسد.

به نظر شما گرفتن ۲۵ درصد بهره مالکانه از معدن کاران و یا عددهایی بالا چه آسیبی می تواند به دنبال داشته باشد؟

مهم ترین آسیب در مرحله اول تعطیلی و برشکستگی معادن خواهد بود و در مرحله بعدی هم کاهش شدید علاقه به سرمایه گذاری در این بخش زیرا دیگر سرمایه گذاری در بخش معدن توجیح اقتصادی نخواهد داشت.

باتوجه به بررسی این موضوع در مجلس و تعیین میزانی برای آن، راهکار شما چیست و فکر می کنید که فعالان بخش خصوصی حوزه معدن باید چه اقدامی را انجام دهند؟

پیشنهاد من این است که بخش خصوصی یک گروه کارشناسی تشکیل دهد و به دولت راهکارهای مناسب را برای خروج از این بن بست ارائه کند.